Go  2250 v. Chr.
Wei Qi, Baduk

Het bordspel Go is in China bekend als Wei Qi of Wei-Ch'i, als Baduk, Paduk of Pa-dok in Korea and als Go in Japan en in het Westen. Het wordt door deskundigen beschouwd als het meest strategische spel dat er bestaat, in complexiteit en diepte het schaakspel en het damspel vergaand overtreffend! Het is tot op heden niet gelukt om een computerprogramma te schrijven dat zich kan meten met de beste Go-spelers. Wei-Ch'i betekent 'omsingelings spel' en de bedoeling is eenvoudig, n.l. zo veel mogelijk terrein veroveren door stukken op het bord te plaatsen.
Er wordt wel eens gezegd dat Go het meest perfecte bordspel is. Het heeft de minste regels en een maximum aan diepgang en complexiteit. In Japan bestaan Go-scholen waar men een leven lang studeert op Go in een schoolsysteem dat wel vergelijkbaar is met de opleidingen in de Japanse gevechtssporten.

Volgens de Chinese geschiedenis is Wei-Ch'i uitgevonden door keizer Shun (2255 - 2206 voor Chr.) met als doel zijn zoon Shokin intellectueel te stimuleren. Een andere versie van de ontstaansgeschiedenis spreekt over de uitvinder U die leefde tijdens de regeringsperiode van keizer Kieh Kwei enkele honderden jaren later. De niet-Chinese geschiedenis gaat er echter van uit dat het spel oorspronkelijk in Centraal-Azie ontstond en zich oostelijk door Nepal en Tibet naar China heeft verspreid. De eerste geschreven verwijzing naar het spel dateert van ca. 400 na Chr.
De eerste boeken over Wei Ch'i werden geschreven tijdens T'ang dynastie van 618 - 906 na Chr. en verder zijn er voldoende gedichten en verhalen bekend uit de 10^e eeuw na Chr. om aan te nemen dat het spel toen goed en breed bekend was.

In 745 na Chr. gaf de Chinese heerser Hinan Tsung een Wei-Ch'i spel aan Kididaijin, vertegenwoordiger van de Japanse heerser Koken Tenno. In die tijd had het spel zich al verspreid naar Korea waar het Pa-tok of Badok werd genoemd. De Japanners noemden het spel 'Igo' dat phonetisch klinkt als 'Go'.
Netzoals in China werd het eerst door de adel gespeeld maar gaandeweh bereikte het ook de ontwikkelde lagere klassen. In de 17e eeuw werd er een rating systeem geintroduceerd en met hulp van de regering werden er speciale Go-scholen opgericht, geleid door Boeddistische priesters. De vier grootste scholen  waren Honinbo, Hayashi, Inoue en Yasui.
De topspelers uit deze scholen bestreden elkaar soms in aanwezigheid van de Shogun. Een beroemde topspeler uit de 17e eeuw was Honinbo Dosaku, een andere topper Shusaku (1829 - 1862) die een opening ontwikkelde die nog steeds wordt toegepast.
Na de val van het Tokugawa Shogunnaat en het herstel van het keizerrijk 1868 liep de populariteit van Go terug tot aan het begin van de 20ste eeuw weer sprake was van een revival.
Passend bij de Japanse tradities wordt bij de uitvoering van bord en de stukken veel aandacht aan de esthetische kwaliteit gegeven.

Houten kommen met Go stukken