|
Dag 42 Chicago |
|
Na weer heerlijk uitgeslapen te hebben, was ik
toch benieuwd naar wat de nacht had gebracht.
Het heeft namelijk nog lang gesneeuwd en wilde
weten of Chicago was veranderd in een Wit
Wonderland. Hmmzz, helaas, niet dus. Na het
gebruikelijke ochtend-ritueel, inclusief
ontbijt, liepen we weer volledig ingepakt
richting het treinstation. Het was tijd om de
Magnificent Mile te bezoeken, een soort van
combinatie tussen de Kalverstraat en de P.C.
Hooftstraat. Zoals de naam al zegt is deze |
 |
|
straat een mijl lang, oftewel
1600 meter aan winkels, heen en terug. Het varieert
hier van de H&M en Macy’s tot Gucci en Armani.
Uiteraard hebben we de nodige winkels bezocht, op
zoek naar koopjes, maar voornamelijk voor nieuwe
schoenen voor mij (RmN). |
|
 |
De Magnificent Mile is gelegen tussen enkele van de
hoogste gebouwen van Amerika, waaronder de John
Hancock Tower. Deze toren (344m) is net iets kleiner
dan het Empire State Building (381m) in New York.
Maar beide zijn een kleintje vergeleken met de Sears
Tower, het hoogste gebouw van de Verenigde Staten en
de 2 na hoogste van de wereld. Deze toren staat een
eindje verderop en we zijn zeker van plan om deze
nog eens te |
| bezoeken. Eerst
was de Hancock-tower aan de beurt. Na entree te
hebben betaald, stapte je in een lift om binnen 50
seconden van de 1e naar de 94e verdiepen geschoten
te worden! We waren hier bewust voordat het donker
werd heengegaan, omdat je dan mooi de overgang van
licht naar donker kan zien. |
| Eenmaal boven is het mogelijk
om een rondje te maken en door de grote ramen alle
gebouwen te zien, incl. de grote Sears Tower. Het
was licht bewolkt buiten en je kon heel erg ver
kijken. Na een half uurtje was het pikkedonker (het
was op dat moment half 6 ‘s middags) en kon je
genieten van alle lichtjes. Uiteraard versterkt door
de nodige kerstlampjes die |
 |
| er in deze stad
zijn. Er wordt namelijk niet gekeken op een
lichtslangetje meer of minder. Na de nodige foto’s
geschoten te hebben, besloten we een taxi te pakken
naar Pizza Uno, een pizzeria die bekend staat om z’n
speciale pizza’s. |
|
 |
Hier wordt namelijk de pizza
niet plat de oven ingeschoven, maar in een soort van
taartvorm. De pizza wordt dan ook net zo dik als de
gemiddelde appeltaart, maar de grootte is dan wel
weer die van de gemiddelde pizza. Verstandig was dan
ook om een pizza te delen. We hebben geen foto’s
gemaakt om jaloerse blikken te besparen maar geloof
me: hij was heeerlijk!!! We hebben zelfs een kwart
van de pizza niet opgekregen, ondanks dat we erg
honger hadden. |
| Na het eten hebben
we wederom een taxi genomen en gevraagd of hij ons
naar een Blockbuster kon brengen. Blockbuster is de
landelijke Videoland en daar wilden we heen omdat we
bang waren dat er niet veel open zou zijn op 1e
kerstdag. Met een filmpje of 4 zouden we de dag wel
doorkomen.
Fijne kerstdagen namens deze Amerika-reizigers. |
 |
